جستجو:  
سه شنبه 28 دی 1395
 
 
آمار مراجعات
آمار این صفحه  امروز:   1  دیروز:   0  کل مراجعات:   17
 
     
 
 
معرفي شوراي راهبردي

پیام دبیر شورای مطالعات راهبردی دانشگاه

 

بسمه تعالی

تحلیل و ارزیابی آنچه درحال حاضر در برنامه ریزی و مدیریت کلان دانشگاه علوم پزشکی می گذرد نیازمند نگاه موشکافانه بر تاریخچه این دانشگاه از دیرباز تاکنون و ترسیم واقع گرایانه ضعف ، قوت و فرصتها و تهدیدهایی است که درحال حاضر در پیرامون آن وجود دارد. درک و قضاوت درمورد عملکرد فعلی مدیریت کلان در دانشگاه نیازمند شناخت واقعیت حوادثی است که در گذشته بر دانشگاه رفته است .

فهم دقیق فرآیندهای مدیریتی و تاثیرگذاری آنها بر زیرساخت دانشگاه ما را به این باور می رساند که راهی جز آنچه درحال حاضر توسط مدیران ارشد دانشگاه انتخاب شده قابل تصور نیست و حل مشکلات و رهایی دانشگاه و گام زدن در روند رشد و توسعه فقط از این راه علمی و زیربنایی امکان پذیر است.

بیش از 30 سال از عمر دانشگاه علوم پزشکی می گذرد ، فقدان یک اندیشه مدیریت علمی و نگاه آینده نگرانه در ادوار گذشته منجر به شکل گیری سازمانی با انبوه معضلات زیرساختی در زمینه های نیروهای انسانی ، تجهیزات و فضاهای فیزیکی و فرآیندهای اجرایی شده است. تجمیع این مشکلات از سالیان دور امکان تحرک و رشد را از سازمان در دو بعد آموزشی و درمانی گرفته است و همچون سیکل معیوبی همه اقدامات اصلاحی را با شکست مواجه کرده است. فقدان یک برنامه راهبردی با چشم انداز و افق روشن در پیش روی سازمان و استخراج نشدن اولویت های استراتژیک سازمانی منجر به هدردادن خیلی از تلاشهای صادقانه و ارزشمندی بوده که مدیران و کارکنان در گذشته انجام می داده اند. ضمن قدردانی از تلاشهای مدیران ارشد در گذشته ، از آنجا که نقطه هدف برای هدایت همه اجزاء سیستم به آن طرف تعریف نشده بوده ، ناچارا هر جزء از مجموعه دانشگاه بصورت جزایر جدا از هم به تلاش مشغول بوده اند و در خیلی از موارد برنامه ها و اقدامات عملی آنها نه تنها جنبه برهم افزایی در راستای اهداف سازمانی نداشته ، بلکه حتی در خلاف جهت هم به اجرا گذاشته می شده است.

روند سنتی مدیریت دانشگاه در دوران گذشته نوعی گذران روزمرگی و در فرم آرمانی آن داشتن برنامه های کوتاه مدت بوده است که حاصل آن تضعیف فرهنگ سازمانی با کارآیی و بهره وری محدود بوده است. درمورد ضعف در هرکدام از لایه های سازمانی میتوان ساعتها با آمار و ارقام مطالبی ارایه داد.

آنچه امروز از دانشگاه علوم پزشکی گیلان بصورت واقع در مقابل ماست ، سازمانی با انبوه نیروهای انسانی با بهره وری پایین ، انگیزه هایی به شدت کاهش یافته ، ناراضی از اخذ مطالبات خود ، نامتناسب در توزیع شغلی و در بعضی موارد بی اعتقاد به مبانی و منشورهای اخلاق حرفه ای و سازمانی می باشدو همچنین تجهیزات و فضاهای فیزیکی بشدت فرسوده ، پراکنده و غیرکارآمد می باشد. درخیلی از موارد کمبودهای زیربنایی و نارسایی در فضاهای آموزشی و درمانی ، انگیزه و حس تلاش در کارهای حرفه ای را در افراد بشدت تضعیف کرده و به نوعی آنها را به یاس و ناامیدی کشانده است. این شرایط در حالی است که تعداد شاغلین در دو بخش کارکنان و هیات علمی از نظر کمی در حد مطلوبی است. کاهش انگیزه در نیروهای انسانی در همه سطوح آموزشی ، درمانی ، پژوهشی و غیره رسوخ کرده و متاسفانه فرم مزمنی پیدا کرده که شکستن این فضا کار را دشوار می کند.

یکی دیگر از معضلات پایه ای و زیرساختی دانشگاه از دیرباز در بخشهای مالی و پشتیبانی بوده است . وقتی به دلیل ضعف های یادشده فوق همه زیر مجموعه دانشگاه در فعالیت های اجرایی با مشکل روبرو می شوند نهایتا امواج انتقادها به سوی حوزه مالی سرازیر می شود. مدیریت منابع مالی که خود فاقد برنامه راهبردی و اولویت بندی هدایت منابع بوده با این موج انتقاد بشدت دچار روزمرگی شده و عملا در یک درگیری فرسوده کننده با سایر بخشهای اجرایی دانشگاه گرفتار می شود و از هر هر نوع تفکر آینده نگری و توسعه باز می ماند. خروجی این نوع مدیریت مالی کسری و کمبودهای مالی در سازمان است.

مطالب قبل یک نگاه کلی و اجمالی بود بر روند سی ساله دانشگاه که حاصل آن ایجاد سیستمی تضعیف شده ، بدون برنامه و آینده نگری و بشدت دچار روزمرگی . سئوال عمده و حیاتی که هم اینک در مقابل دانشگاهیان ، فرهیختگان و مدیران قرار دارد این است که با این سیستم چه باید کرد؟ قبول کنیم پاسخ به این سئوال و استخراج راه درمان تمام بیماری های مزمنی که در لایه های متفاوت این دانشگاه لانه کرده آسان نیست. راهی برای پیشرفت دانشگاه جز اندیشیدن ، تلاش، صبر و پیگیری در چاره جویی علمی و سیستماتیک مقدور نیست، و این روشی است که ریاست و مدیران ارشد فعلی دانشگاه برگزیده اند . مدیران ارشد دانشگاه امید دارند فضا و روند حاکم بر دانشگاه از سالیان دور را بشکنند و با اندیشه و تفکر عمیق در مشکلات موجود ، بهره گیری از علم مدیریت جدید ، تلاش مستمر و سیستماتیک و رفتار توام با صبر و کمک از صاحبنظران به حل مشکلات دانشگاه بپردازند .این هدف متعالی جز از طریق گام زدن در اجرای برنامه های راهبردی امکان پذیر نیست.

آزمون و خطاهای گذشته و وضعیت نابسامان فعلی در دانشگاه جایی برای شکست های بعدی نگذاشته است . آنچه امروز دانشگاه ما نیاز دارد ، بازگرداندن ادبیات و فرهنگ مدیریت و برنامه ریزی است که تیم فعلی آن را دنبال می کند. باید اضافه کرد که برنامه راهبردی بدلیل ویژگی ذاتی خود پاسخی درازمدت (حداقل سه سال) می دهد و نباید انتظار معجزات کوتاه مدت از آن داشت.

تحقق یافتن برنامه راهبردی نیازمند مشارکت کارکنان وبخصوص نیروی انسانی توانمند در همه سطوح دانشگاه است که در این راستا کارگاههای مختلف در معاونتهای مختلف دانشگاه در راستای آگاهی بخشی و تدوین برنامه راهبردی هر معاونت در راستای چشم انداز دانشگاه انجام شده است. این برنامه تا لایه های زیرین دانشگاه ادامه می یابد.

نهایت اینکه اساس برنامه ریزی راهبردی با رویکرد بهره گیری از همه ایده ها و پیشنهادات درون و برون سازمانی دانشگاه انجام پذیرفته است و شورای راهبردی از زمان شروع و در ادامه ، از هر نوع نظر اصلاحی و پیشنهاد که برنامه را در مسیر دشوار یاری رساند استقبال کرده است .

امید و آرزوی ماست با یاری و استعانت خداوند این برنامه راهبردی بتواند برهمه مشکلات دانشگاه فائق آید و در آینده شاهد دانشگاهی شکوفا و نمونه در استان گیلان و ایران باشیم و آنچه در چشم انداز برنامه تدوین شده « پیشرو در دانشگاههای نسل سوم ، کارآمد در ارایه خدمات و پیشگام در شاخص های سلامت » باشیم.

 

دکتر عبدالرسول سبحانی- دبیر شورای مطالعات راهبردی


 

تاریخ آخرین به روزرسانی : 1395/09/30