سایت اصلی دانشگاه |  دوشنبه 22 مهر 1398 English
جستجو:  
طرحهای تحقیقاتی پایان یافته

 

 

 عنوان طرح: بررسی اثر تجویز دکسمدتومیدین بر تروپونین I وCK-MB در جراحی پیوند عروق کرونری (CABG)

مجری طرح: دکتر عباس صدیقی نژاد

تاریخ تصویب/ کد طرح:29/10/94

 مقدمه:

در بیماران با تنگی شریان کرونر ، موثرترین راهکار برای محدود کردن اندازه انفارکت و بهبود پی آمد بالینی ، عمل جراحی پیوند عروق کرونر (CABG) است .با این حال ، بازگرداندن سریع جریان خون به بافت می تواند باعث آسیب قلبی شود .این پدیده که به عنوان آسیب ایسکمیک رپرفیوژن شناخته می شود .حین بای پس قلبی عروقی تشدید شده و منجر به نتایج بالینی نامطلوب می شود .بنابراین بررسی استراتژی های جدید با اثرات محافظتی قلبی ،ضروری است .

هدف :در مطالعه حاضر ،اثرات تجویز دکسمدتومیدین بر آسیب های ایسکمیک رپرفیوژن در بیماران CABG بررسی شد.

خلاصه روش اجرای طرح:

این کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور در بخش جراحی قلب بیمارستان دکتر حشمت وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گیلان انجام شد .114 بیمار که تحت عمل جراحی الکتیو بای پس عروق کرونری در سال 95 تا 96 قرار گرفتند ،به صورت تصادفی به دو گروه دریافت کننده دکسمدتومیدین که انفوزیون µgr/kg/hr 0/5-0/3 از قبل از القای بیهوشی تا 24 ساعت بعد از عمل جراحی دریافت کردند (58 نفر) و گروه کنترل که نرمال سالین به عنوان پلاسبو دریافت کردند(56 نفر)،تقسیم شدند .بیومارکرهای تروپوتین I قلبی (CTnI) و کراتین کیناز (CKMB)MB در 5 زمان قبل از مداخله (T0) و 6 ،12،24 و48 ساعت پس از جراحی (T1-T4) اندازه گیری شد.

نتایج :

اطلاعات از 114 بیمار ،گروه دکسمدتومدین (58نفر) و گروه کنترل (56نفر) ،مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت .اختلاف معنی داری بین دو گروه در خصوص ویژگی های پایه وجود نداشت .در هر دو گروه ،بای پس قلبی عروقی سبب افزایش قابل ملاحظه ای در میزان غلظت پلاسمایی CKMB وCTnI شد(0/001،0/0001 = P) بر اساس CKMB در زمان های (0/002 = P)T2 و(0001 /0= P)T3و بر پایه تروپونین I ، در زمان های ،(0/004= P )T2 و(0/0001 = P)T3 تفاوت معنی داری وجود داشت .ولی در دیگر زمان ها علیرغم این که نتایج همواره در گروه دکسمدتومیدین بهتر بود اما این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود.هیچ گونه عوارض دارویی در این مطالعه دیده نشد.

 

 نتیجه گیری:

یافته ها ی نا نشان داد که دکسمدتومیدین می تواند موجب کاهش آسیب های ایسکمیک رپرفیوژن شود.با این وجود ،مطالعاتی که به خوبی برنامه ریزی شده اند برای دست یابی به روش های مناسب با اثرات مفید تری برای بیماران ضروری است.

 

 

 

/Upload/Modules/Contents/asset91/11(1).pdf 

تاریخ آخرین به روزرسانی : 1398/04/31

 عنوان طرح: مقایسه اثربخشی گاباپنتین و شیاف استامینوفن بر درد پس از عمل آدنوتونسیلکتومی در کودکان در مرکز آموزشی امیرالمومنین در سال 95-96

تاریخ شروع و پایان طرح:95-97

مجری طرح: دکتر سودابه حدادی 

مقدمه: 

عمل جراجی آدنوتونسیلکتومی/ تونسیلکتومی درمان اصلی هایپرتروفی لوزه علامت دار میباشند و شایع ترین عارضه بعد از عمل آن درد میباشد هدف از این مطالعه مقایسه اثربخشی شربت گاپانتین و شیاف آستامینوفن بر درد بعد از عمل آدنوتونسیلکتومی در اطفال در مرکز آموزشی امیرالمونین در سالهای 95-96 میباشد.

خلاصه روش اجرا: 

در این مطالعه دوسوکور 96 کودک بین سنین 7 تا 15 سال شامل شدند که به دو گروه 30 نفره تقسیم و تحت جراحی تونسلکتومی قرار گرفتند. گروه اول mg/ kg 10 شربت گاپاپنتین قبل از جراحی دریافت کردند و گروه دوم )کنترل( تحت بیهوشی به روش استاندارد قرار گرفته و بعد از لوله گذاری  mg/ kg 40 شیاف آستامینوفن دریافت کردند. اطلاعات بیماران )دموگرافیک، وزن، زمان بیهوشی و متد بیهوشی( ثبت شده و سپس در زمان های ریکاوری ،12،6،4،2و24 ساعت بعد از جراحی تهوع، استفراغ، داروهای تجویز شده و دوز آن ها و درد بر اساس (VAS اسکور) تحت ارزیابی قرار گرفتند.

نتایج:

میزان درد براساس  اسکور VAS ازنظر آماری تفاوت معنی داری در زمانهای ریکاوری 2،4،6،12، 24ساعت  بعد از عمل در دو گروه وجود نداشت و میزان درد در هر دو گروه آستامینوفن و گاباپنتین از ساعت 0 تا 24  از لحاظ آماری به شکل قابل توجهی روند نزولی داشت از نظر آماری تفاوت معنی داری بین تهوع و استفراغ در دو گروه دیده نشد. بالاترین میزان تهوع در گروه شیاف آستامینوفن 4 تا 6 ساعت بعد از تجویز و در گروه گاپانتین 12 ساعت بعد از تجویز مشاهده شد. تفاوت قابل ملاحظه ای از نظر میزان تجویز دارو از جهت بازه های زمانی در دو گروه مشاهده نشد.

نتیجه گیری:

به طور کلی نتیجه مطالعه نشان داد که تجویز گاباپنتین و آستامینوفن به طور قابل ملاحظه ای درد بعد از عمل تونسیلکتومی و همچنین نیاز به مصرف مخدر در این بیماران را بعد از عمل کاهش میدهد در این مطالعه ارجعیت خاصی بین تاثیر این دارو در درد و تهوع و استفراغ مشاهده نشد.

 

تاریخ آخرین به روزرسانی : 1398/05/01

عنوان طرح:  بررسی اثر تجویز سولفات منیزیم در ایجاد هیپوتانسیون کنترله در بیماران رینوپلاستی مراجعه کننده به بیمارستان امیرالمومنین رشت در سال 95-96

تاریخ شروع و پایان طرح:1395-1397

مجری طرح : دکتر شیده مرزبان 

 

مقدمه: 

هیپوتانسیون کنترله تکنیکی است که به جهت کاهش میزان خونریزی حین عمل ،برقراری فیلد مناسب و افزایش سرعت جراحی مورد استفاده قرار می گیرد .سولفات منیزیوم یک داروی گشاد کننده عروقی است که در کاهش فشار خون و کاهش نیار به داروی مخدر حین جراحی موثر است و نیاز به داروهای ضد درد پس از عمل را نیز کاهش می دهد.با توجه به اینکه رینوپلاستی در مرکز آموزشی درمانی امیرالمومنین رشت از عمل های شایع می باشد وتمامی بیماران نیاز به هیپوتانسیون کنترله دارند ،در این مطالعه برآن شدیم اثرات سولفات منیزیوم بر هیپوتانسیون کنترله ،میزان خونریزی حین عمل ،میزان نیاز به داروهای کاهنده فشارخون و کنترل درد بعد از عمل را در بیماران کاندید رینوپلاستی الکتیو در این مرکز را بررسی کنیم.

 خلاصه روش اجرا:

در این مطالعه کارآزمایی بالینی دو سوکور ، تعداد 60بیمار 18 تا 50 ساله ASA class I,IIکاندید جراحی سپتورینوپلاستی الکتیو (توسط یک جراح واحد)، به صورت تصادفی به دوگروه30 نفره (گروه سولفات منیزیم و گروه کنترل )مورد بررسی قرار گرفتند. گروه سولفات منیزیوم(M)،  قبل از القای بیهوشی عمومی با دستگاه پمپ انفوزیون ،طی مدت 10 دقیقه میزانmg/kg 40 سولفات  منیزیم 50% رقیق شده در 100میلی لیتر نرمال سالین از طریق وریدی به عنوان دوز بولوس تزریق شد، سپس با میزان 15mg/kg/hr  به صورت ممتد با دستگاه پمپ انفوزیون در طول عمل  داده خواهد شد. در گروه کنترل(C) ،  از محلول نرمال سالین به عنوان دارونما استفاده شد. برای حفظ بیهوشی در هر دو  گروه، انفوزیون  مداوم وریدی  پروپوفول (µg/kg/min 50) و رمی فنتانیل (µg/kg/min 0/05) جهت حفظ MAP بین 65-60 mmHg  توسط پمپ داده شد و تا پایان  عمل جراحی ادامه یافت.در 30 دقیقه آخر جراحی سطح سرمی سولفات منیزیم در تمامی بیماران گروه M اندازه گیری شد.در صورت عدم کنترل مناسب فشار خون در دو گروه ، از داروی نیتروگلیسیرین (TNG) با دوز بولوس 50-25 میکروگرم استفاده شد همه اطلاعات بیماران در یک پرسشنامه شامل اطلاعات دموگرافیک ،تغییرات همودینامیک،موارد مربوط به جراحی و درد پس از عمل جراحی جمع آوری گردید و درنهایت، اطلاعات توسط نرم افزار SPSS VER 21 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرارخواهند گرفت.

 نتایج:

نمونه های مورد بررسی 55 نفر (91/7 درصد) زن و 5 درصد (8/3درصد) مرد بودند.میانگین طول مدت جراحی 14/8±72/2 دقیقه بوده و اختلاف آماری معنی داری در دو گروه مطالعه وجود نداشت (0/64=P) .موارد استفاده از TNG در دو گروه معنی دار بوده است (0/0001=P) .در گروه کنترل برای 76/7 درصد (23 نفر)TNG تجویز شد اما در گروه سولفات منیزیوم هیچ بیماری TNG دریافت نکرد.اختلاف میانگین ضربان قلب دو گروه قبل از القای بیهوشی از لحاظ آماری معنی دار بوده(0/002 =P) اما در سایر زمان ها ،معنی دار نبوده است (0/05 <P).تغییرات همودینامیک در بین دو گروه در هیچ یک از زمان های اندازه گیری از لحاظ آماری اختلاف معنی داری نداشته است (0/05 <P).میزان بروز درد در گروه سولفات منیزیوم (0/094 =p) و در گروه گنترل (0/1=P) سیر کاهشی داشته و در 10 دقیقه اول ریکاوری به طور معنی داری در گروه سولفات منیزیم کمتر بوده است .میزان خونریزی و رضایت جراح در دو گروه مورد مطالعه یکسان بوده و اختلاف معنی داری نداشته است.(0/05<P)

 نتیجه گیری:

به نظر می رسد تجویز سولفات منیزیوم به عنوان یک داروی گشد کننده عروق می تواند در ایجاد هیپوتانسیون کنترله موثر باشد و نیاز به تجویز داروهای ضد درد پس از عمل را نیز کاهش دهد.اگرچه از نظر بالینی در میزان خونریزی تفاوت معنی داری وجود نداشت.

 

تاریخ آخرین به روزرسانی : 1398/05/01

 

عنوان طرح:بررسی تغییرات سطح سرمی فسفات در بیماران سوختگی شدید بستری در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان ولایت –بهمن ماه 1394 لغایت بهمن ماه 1395

تاریخ شروع و پایان طرح:1394-1396

مجری طرح :دکتر سیامک ریماز

 

مقدمه: 

هیپوفسفاتمی یک پدیده شایع در بیماران سوختگی است که می تواند ناشی از سوختگی یا پیامد درمان آن باشد .هیپوفسفاتمی شدید (P<1mg/dl) باعث افزایش موربیدیتی و مورتالیتی بیماران سوختگی می گردد .در این مطالعه ما به بررسی تغییرات سطح سرمی فسفات پس از سوختگی و تاثیر هیپوفسفاتمی بر پیامد بیماران و رابطه بین سطح سرمی فسفات و درصد سوختگی سطح بدن پرداختیم

خلاصه روش انجام کار:

بر اساس سطح سوختگس بدن تعداد 137 بیمار  را به سه گروه (39%-20)A و (59%-40)B وC(بالاتر از 60%) تقسیم بندی نمودیم (n=72,29,36).آنالیز داده ها با روش (ANOVA) وRepeated masure برای بررسی رابطه بین سطح سرمی فسفات روزهای 1,3,5,7,9 و زمان ترخیص و همچنین با مدت بستری بیماران در بخش و ICU ، مدت زمان تهویه مکانیکی و out come  بیماران مورد استفاده قرار گرفت.

نتایج :

فاصله بین شروع سوختگی و هیپوفسفاتمی 1/7 روز با فاصله اطمینان 95% (1/9 -1/4) روز پس از سوختگی بود . کاهش میانگین سطح سرمی فسفات در روزهای 3 و 5 بعد از سوختگی ایجاد شد(0/001 =pvalue). رابطه مستقیمی سطح سوختگی بدن و افت فسفات وجود داشت (0/003 = pvalue).شدت هیپوفسفاتمی در مردان بیش از زنان بود (0/28 = pvalue). مدت زمان تهویه مکانیکی در هیپوفسفاتمی شدید (mg/dl 1> P) ومتوسط (mg/dl 2 > P>mg/dl 1) طولانی تر از نوع خفیف بود (0/06 =pvalue).

نتیجه گیری:

این مطالعه نشان داد که سطح فسفات سرم باید پس از سوختگی های شدید ارزیابی شده و جایگزینی آن درسریعترین زمان ممکن در صورت افت سطح سرمی انجام گیرد.به طور خلاصه هیپوفسفاتمی در بیماران دچار سوختگی آثار مخربی بر ساختار فیزیولوژیک بیمار داشته باشد.

 

 

تاریخ آخرین به روزرسانی : 1398/05/01

 

 

عنوان طرح: بررسی اثر هیپوتانسیون کنترل شده القایی بر اکسیژناسیون مغزی بیماران در طی جراحی الکتیو رینوپلاستی

تاریخ شروع و پایان طرح:1395-1397

مجری طرح :دکتر علی میر منصوری


مقدمه:

با ایجاد هیپوتانسیون کنترله فشار خون شریانی کم میشود و با خونریزی کمتر، شرایط فیلد عمل بهبود و جراحی امکان پذیرتر و مدت زمان جراحی کاهش می یابد ولیکن این کاهش فشار منجر به ایسکمی ارگانهای حیاتی میگردد.

هدف: در طی این مطالعه تاثیر هیپوتانسیون کنترله بر میزان اکسیژناسیون مغزی در طی جراحی رینوپلاستی بررسی شد.

خلاصه روش انجام طرح: 

در این مطالعه اینده نگر و مشاهده ای، 155 بیمار جوان کاندید رینوپلاستی الکتیو تحت هیپوتانسیون کنترله قرار گرفتند.  هیپوتانسیون کنترله (MAP: 50-60 mmhg) با استفاده از انفوزیون پروپوفول و رمی فنتانیل و در صورت لزوم اسمولول و نیتروگلیسرین فراهم شد و در تمام بیماران پارامترهای rSo2, Spo2, MAP, ETCO2  و HR قبل از اینداکشن بیهوشی و بلافاصله بعد انتوباسیون و هر 5 دقیقه بعد از ان تا پایان عمل اندازه گیری و ثبت شدند . دساچوریشن مغزی افت rSo2 به کمتر از 80 درصد مقدار پایه در هر بیمار در نظر گرفته شد.

نتایج:

بعد از انفوزیون داروهای مطالعه، MAP و HR کاهش معنا داری داشت؛ 96% بیماران (150 بیمار) افت MAP بیشتر از 30% از مقادیر اولیه را تجربه کردند و 19% بیماران (30 بیمار) در این محدوده فشار خون حداقل در یک اپیزو دچار دساچوریشن مغزی شدند که البته ناشی از کاهش در Spo2 نبود. همبستگی بین rSo2 با MAP, HR  و Spo2 در هر دو نیمکره از نظر اماری معنا دار نبود ولی بین ETCO2   با rSo2  در نیمکره راست (0/12=r و 0/038=p) و چپ (0/146=r و 0/047=p) همبستگی مثبت دیده شد. همچنین در بیمارانی که دچار دساچوریشن مغزی شده بودند،  HRt:2.59 , p:0.012 ) و ETCO2 (t:3.63 , p:0.0001 ) دارای تفاوت اماری معناداری با گروه بدون افت ساچوریشن بود.

نتیجه گیری:

این مطالعه همبستگی مثبت بین rSo2 و Etco2 نشان داد ولی این همبستگی با HR، MAP و Spo2 رویت نشد.

تاریخ آخرین به روزرسانی : 1398/05/01

 

 

 

 

 

 

عنوان طرح:بررسی اثر دکسمدتومیدین بر میزان بروز فیبریلاسیون دهلیزی بعد از عمل جراحی پیوند عروق کرونری(CABG)

 

تاریخ تصویب/ کد طرح:95/9/3

 

مجری طرح:دکتر ولی ایمان طلب

مقدمه:

فیبریلاسیون دهلیزی شایع ترین آریتمی بعد از جراحی پیوند عروق کرونری است که باعث افزایش عوارض و مرگ و میر  بعد از عمل می شود .دکس مدتومیدین یک داروی a2 آگونیست با اثرات آرامبخشی ،  خواب آوری و بی دردی می باشد.هدف از این مطالعه بررسی اثر دکس مدتومیدین بر میزان بروز فیبریلاسیون دهلیزی و درد  بعد از عمل در بیماران تحت جراحی پیوند عروق کرونری (CABG) می باشد.

خلاصه روش اجرای طرح:

این مطالعه  به صورت کارآزمایی بالینی دوسوکور انجام شد،140 بیمار که تحت جراحی الکتیو پیوند عروق کرونر در مرکز آموزشی درمانی دکتر حشمت رشت قرار گرفتند به صورت بلوک های تصادفی در دو گروه دکس مدتومدین و کنترل قرار گرفتند .در گروه دکس مدتومدین بعد از القای بیهوشی بیماران تحت انفوزیون دکس مدتومیدین با دوز hour/kg/µ 0/5-0/3  تا 24 ساعت بعد از عمل جراحی قرار گرفتند و گروه کنترل نیز نرمال سالین دریافت نمودند .میزان بروز فیبریلاسیون دهلیزی و درد بعد از عمل بر اساس میزان مصرف مورفین در ICU  در دو گروه موررد مقایسه قرار گرفته شد.

 

نتایج :

در نتایج مطالعه انجام شده توزیع فراوانی فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و ضربان قلب مورد بررسی در دو گروه همسان بود (0/05<P )نتایج این مطالعه نشان داد که 1/4٪(۱) بیماران مورد بررسی در گروه دکس مدتومیدین  و 12/9٪(۹) بیماران مورد بررسی در گروه شاهد دچار فیبریلاسیون دهلیزی (AF)شدند که اختلاف آماری معناداری را نشان می دهد(0/009=P)

( بروز میزان فیبریلاسیون دهلیزی در گروه دارو به طور معناداری کمتر بود) همچنین میزان مصرف مرفین بیماران مورد بررسی شاهد که بر اساس نمره درد (VAS) تعیین می شد ، به میزان معناداری بیشتر بود (0/01=P).

 

نتیجه گیری: 

دکس مدتومیدین اثر بخشی قابل توجهی بر کاهش میزان بروز فیبریلاسیون دهلیزی  و نیز نقش مهمی در کنترل درد بعد عمل و کاهش نیاز به مرفین مصرفی در دوره پس از جراحی پیوند عروق کرونری دارد .

 

تاریخ آخرین به روزرسانی : 1398/05/01

 

 

عنوان طرح: بررسی تاثیر چای سبز برشاخص توده یدنی( BMI) واندازه های بدن

مجری طرح:  دکتر بهرام نادری نبی   

تاریخ تصویب/ کد طرح:14/8/93

 

مقدمه:

چاقی یک مسئله تهدید کننده سلامت جهانی با افزایش شیوع در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه است.اثربخشی محدود و عوارض جانبی درمان های مرسوم باعث شده است که محققان به دنبال استراتژی های درمانی جدید ، ایمن و موثر باشند.مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات ضدچاقی چای سبز در جمعیت شمال ایران انجام شده است.

خلاصه روش اجرای طرح:

کارآزمایی بالینی حاضر یک سو کور ،دارونما-کنترل شده ،موازی در درمانگاه سرپایی گیلان در رشت ،ایران از ژانویه تا دسامبر 2015 انجام شد.افراد مورد مظالعه به طور تصادفی به دو گروه چای سبز و کنترل تقسیم شدند.گروه چای سبز یک فنجان چای سبز و گروه کنترل یک مقدار معادل آب معدنی ، 30 دقیقه پس از صبحانه و نهار دریافت کردند.نتایج بدست آمده از جمله وزن (BW) ، شاخص توده بدن (BMI) ، دور ران ،دور کمر و نسبت دور کمر به ران در ابتدا و همچنین 8 و 12 هفته پس از مداخله اندازه گیری شد(T-2،T-1،T-0).

نتایج :

در نهایت داده های حاصل از 48 مورد در گروه های چای سبز (41=n)  و کنترل (43=n) مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت.

تفاوت معناداری از لحاظ آماری و اندازه گیری های اولیه بین دو گروه شامل مرد/زن (0/766=P)، سن (0/376=P)، وزن(0/846=P)، قد(0/413=p)، دور کمر (619/0=P)، دور ران (0/619=P) ونسبت دور کمر به ران(0/301=P) مشاهده نشد. با توجه به تجزیه و تحلیل درون گروهی روند تغییرات از آغاز تا 12 هفته پس از مداخله در هر دو گروه معنادار بود (0/001=P) .با این حال اختلاف معناداری در نسبت دور کمر به ران در گروه چای سبز و کنترل به ترتیب (0/087=P) و (0/322=P) مشاهده نشد.اختلاف قابل توجهی در (0/025=P و 0/024=P)T 1 و(0/006=P  و 0/025=P)T2  با توجه به وزن و شاخص توده بدن مشاهده نشد.با این وجود ، تفاوت های آماری بر اساس متغییرهای دیگر قابل مقایسه نبود.

نتیجه گیری: 

چای سبز می تواند یک انتخاب مطمئن و موثر برای بیماران مبتلا به چاقی باشد.اگرچه کارآزمایی‌های درست طراحی شده بیشتری برای تایید یافته‌ها نیاز است

 

/Upload/Modules/Contents/asset91/bmi.pdf 

تاریخ آخرین به روزرسانی : 1398/05/01

 

 

 

عنوان طرح: مقایسه تجویز ملاتونین و استامینوفن بر درد و تغییرات همودینامیک بیماران در بلوک رتروبولبار جراحی کاتاراکت

 

مجری طرح: دکتر سودابه  حدادی 

 

تاریخ تصویب طرح : 93/3/11

مقدمه:

 

بلوک رتروبولبار یکی از روش های انتخابی برای بیهوشی موضعی در جراحی کاتاراکت است .با این حال این روش یک فرایند دردناک به شمار می رود و لذا هنگام انجام بلوک بهتر است از داروهای آنالژزیک و آرام بخش استفاده گردد .با توجه به محدودیت های هر یک از این داروها،ارزیابی داروهای جدیدی که بطور بالقوه در این زمینه ارزش کلینیکی دارند ضروری است.این طرح با هدف مقایسه تاثیر ملاتونین و استامینوفن بر درد و تغییرات همودینامیک بیماران در بلوک رتروبولبار انجام شد.

خلاصه روش اجرای طرح:

در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور ،180 بیمار تحت عمل جراحی کاتارات با بلوک رتروبولبار که وضعیت فیزیکی کلاس یک تا سه (III I ASA) داشتند وارد مطالعه شدند و به سه گروه تقسیم شدند .گروه ملاتونین (دریافت 6 میلی گرم قرص ملاتونین) ،گروه استامینوفن (دریافت قرص استامینوفن 500 میلی گرم)و گروه کنترول. داروها 60 دقیقه قبل از جراحی توسط پرستار بخش به بیمار داده شد و از نوع داروی مصرفی اطلاع نداشتند .همه بیماران فنتانیلµg/kg 0/5 قبل از انجام بلوک رتروبولبار دریافت کردند .تغییرات همودینامیک شامل ضران قلب (HR) ،میانگین فشار شریانی (MAP) ،میزان اشباع اکسیژن(O2 Sat) و همچنین اسکور درد در بدو ورود به اتاق عمل ،طی بلوک رتروبولبار ( 1 دقیقه پس از بلوک) ،طی عمل (5 دقیقه بعد از شروع عمل)، 20 دقیقه بعد از عمل ،خاتمه عمل و در ریکاوری ثبت شد .در مواردیکه اسکور درد در طی عمل از 3 بیشتر بود،فنتانیل اضافی به بیماران تزریق شد.تمامی اطلاعات در پرسشنامه جمع آوری شد.

نتایج :

آنالیز آماری نشان داد که 3 گروه از نظر خصوصیات دموگرافیک همگن بودند.استامینوفن و ملاتونین توانستند میزان درد را در یک دقیقه بعد از بلوک بصورت معنی داری کاهش دهند (به ترتیب 0/05 >P و0/01 > P). میزان درد در طی عمل ، خاتمه عمل و ریکاوری تفاوت معنی داری در گروه های مورد مطالعه نشان نداد.همچنین موارد و مقدار مصرف فنتانیل اضافی در گروه ملاتونین کاهش معنی داری را نسبت به گروه کنترل نشان داد(0/05>P) .تغییرات همودینامیک شامل HR ،MAP ،O2 Sat در طی تمامی مراحل در 3 گروه تفاوت معنی داری را نشان نمی دهد.

 

نتیجه گیری:

اثرات ضد دردی استامینوفن در بلوک رتروبولبار در این مطالعه نشان داده شد .ملاتونین نیز علاوه بر کاهش درد در طی بلوک رتروبولبار ،میزان مصرف فنتانیل اضافی را نیز کاهش داد .به نظر میرسد که ملاتونین و استامینوفن بتوانند تاثیر مطلوبی بر کنترل درد در بلوک رتروبولبار داشته باشند.

 

/Upload/Modules/Contents/asset91/Efficacy_of_Preoperative_Administration_of_Acetamiشاهرخی(1).pdf 

تاریخ آخرین به روزرسانی : 1398/05/01

 

 

عنوان طرح: بررسی اثر پره مدیکاسیون با گاباپنتین خوراکی برمیزان خونریزی و تغییرات همودینامیک ناشی از لارنگوسکوپی مستقیم و لوله گذاری تراشه  در بیماران کاندید عمل جراحی سپتورینوپلاستی در بیمارستان امیرالمؤمنین

 

مجری طرح: دکتر فرنوش فرضی

 

تاریخ تصویب طرح: 93/4/4

 

مقدمه :

در بیمارانی که تحت عمل سپتورینوپلاستی قرار میگیرند، کنترل خونریزی و متغیرهای همودینامیک بسیار اهمیت دارد و لارنگوسکوپی و اینتوبه کردن میتواند باعث افزایش فشار خون و ضربان قلب شود. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر گاباپنتین خوراکی بر تغییرات همودینامیک در حین لارنگوسکوپی مستقیم و میزان خونریزی در بیماران تحت عمل جراحی سپترونیکوپلاستی انجام شده است.

خلاصه روش اجرای طرح:

این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی آینده نگر، تصادفی و دوسو کور بر روی 103 بیمار 18-45 ساله با کلاس سلامت فیزیکی I,II که جهت عمل جراحی سپتورینوپلاستی در بیمارستان امیر المؤمنین بستری شده اند انجام خواهد شد. تمام افرادی که وارد طرح می شوند از 8 ساعت قبل از انتقال به اتاق عمل ناشتا نگه داشته می شوند. با استفاده از random block تصادفی شدن بیماران در یکی از دو گروه G و P انجام می شود.افرادی که در گروه G قرار میگیرند 2 ساعت قبل از انتقال به اتاق عمل 900 میلی گرم گاباپنتین (3عدد کپسول 300 میلی گرم) با 20 سی سی آب دریافت می کنند. افراد گروه P مقدار مشابهی از دارونما در همان زمان دریافت می کنند.تمام افراد توسط یک متخصص بیهوشی دارای حداقل 10 سال سابقه کار لارنگوسکوپی و لوله گذاری خواهند شد و عمل جراحی نیزدر تمام موارد توسط یک جراح انجام می شود . سپس بیماران تحت پایش استاندارد شامل نوار قلب، پالس اکسیمتری، فشار خون غیر تهاجمی و کاپنوگرافی با استفاده از دستگاه مونیتورینگ قرار می گیرند و مقادیر پایه ضربان قلب، فشار خون سیستولیک، فشار خون دیاستولیک، MAP و spo2 ثبت می شوند.

ضربان قلب، فشار خون سیستولیک، فشار خون دیاستولیک و MAP در زمانهای زیر ثبت می شوند:

1-قبل از القای بیهوشی

2- 3 دقیقه بعد از لوله گذاری تراشه

3- 5دقیقه بعد از لوله گذاری تراشه

4- 10دقیقه بعد از لوله گذاری تراشه

5- 15دقیقه بعد از لوله گذاری تراشه

6- 10 دقیقه بعد از خارج کردن لوله تراشه.

میزان خونریزی حین عمل جراحی بر اساس میزان خون موجود در ساکشن با کسر سرم شستشو و تعداد گازهای خونی برحسب میلی لیتر محاسبه می شود.در ریکاوری وجود تهوع و استفراغ پس از عمل و میزان درد با توجه به معیار 10 نمره ای VAS برای هر فرد ثبت می شود.در صورت مشاهده عوارض دارویی ثبت و گزارش خواهند گردید.نهایتأ اطلاعات گردآوری شده با استفاده از نرم افزار آماری spss مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهد گرفت .

 

نتایج :

متغیرهای ضربان قلب، فشار خون دیاستول وso2 در وقفه های زمانی تایید شده هیچ تفاوت آماری معناداری نشان ندادند.اگرچه تغییرات فشار خون سیستول کاملا واضح بودند( در گروه گاباپنتین بالاتر بود.)میزان متوسط حجم خونریزی اگرچه در گروه گاباپنتین کمتر بود، اما از لحاظ اماری تفاوت چندانی نداشت.همچنین با توجه به درد هیچ تفاوتی بین دو گروه بر اساس مقیاس VAS وجود نداشت.

 

نتیجه گیری: 

 

این مطالعه نشان داد که تجویز گاباپنتین قبل عمل هیچ تاثیری روی تغییرات همودینامیک ناشی از لارنگوسکوپی و میزان خونریزی ندارد.اگرچه کاهش خونریزی در گروه گاباپنتین مشاهده شد

 

/Upload/Modules/Contents/asset91/aapm-05-05-29705.pdf 

تاریخ آخرین به روزرسانی : 1398/05/01

 

عنوان طرح: مقایسه تجویز داخل بینی کتامین با میدازولام در آرام بخشی و سهولت جداسازی کودک از والدین ،در بچه های 6-2 ساله کاندید عمل جراحی الکتیو اورولوژی در بیمارستان رازی رشت

 

مجری طرح:دکتر حسین خوشرنگ

تاریخ شروع و پایان طرح:1395-1396

مقدمه:

برای جداسازی راحت تر کودکان از والدین و تسهیل تجویز ماده بیهوشی ،معمولا کودکان قبل از ورود به اتاق عمل آرام بخش دریافت می کنند.هدف این مطالعه مقایسه آرام بخشی تجویز داخل بینی کتامین با میدازولام در کودکان کاندید عمل جراحی می باشد.

 

 خلاصه روش اجرای طرح:

این پژوهش یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی  دوسو کور است  که بر روی کودکان 2 تا 6 ساله کاندید عمل جراحی الکتیو اورولوژی طی سال های 1394 تا 1396 در بیمارستان   رازی رشت صورت پذیرفته است .در گروه کتامین 5 میلی گرم /کیلوگرم کتامین و در گروه میدازولام 0/5 میلی گرم /کیلوگرم میدازولام داخل بینی تجویز  گردید.قبل و بعد از تجویز دارو ،علایم حیاتی و همچنین نمره سهولت جداسازی از والدین ،درجه آرام بخشی کودکان طی مدت بستری در واحد ریکاوری و عوارض بعد از  عمل در همه بیماران بررسی گردید . در نهایت داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و با روش ها اماری مطلوب تجزیه و تحلیل گردید.

نتایج:

36 کودک در گروه کتامین و 35 کودک در گروه میدازولام ارزیابی شدند .تفاوت معنی داری از نظر جنسیت ،میانگین سنی و وزنی،تعداد ضربان قلب ،نمره سهولت جداسازی کودک از والدین و نمره آرام بخشی در کودکان دو گروه وجود نداشت ،میانگین فشار خون سیستولی و دیاستولی در دقایق 20،15 و25 (0/004=P Value ،0/003 =P Value ،0/001=P Value )،میانگین فشار شریانی در دقایق 20 ،25 و 30(0/02=P Value  ،0/001= P Value ،0/03 =P Value )،درصد اشباع اکسیژن در دقیقه 15(0/001=P Value )،تعداد دفعات تنفس در دقایق 10و30(0/04=P Value و0/001 =P Value ) و طول مدت ریکاوری (0/01 =P Value  ) در گروه کتامین به طور معنی داری بالاتر از گروه میدازولام بود .بروز سیالوره (0/02=P Value)نیز در گروه میدازولام به طور معنی داری بالاتر از گروه کتامین بود.

نتیجه گیری: 

میدازولام نسبت به  کتامین  علیرغم عوارض جانبی کمتر و طول مدت ریکاوری کوتاه تر احتمال دپرسیون تنفسی و افت فشار خون با آن بیشتر است .لذا بایستی بدنبال استفاده از میدازولام در آرامبخشی کودکان از مانیتورینگ های لازم جهت کنترل وضعیت تنفسی و همودینامیک بیمار استفاده نمود.

تاریخ آخرین به روزرسانی : 1398/05/01

 

 

 

 

عنوان طرح: مقایسه کارایی دو روش بیهوشی داخل وریدی منطقه ای (بیر بلاک) :استفاده از روش یک تورنیکه در برابر روش معمول دو تورنیکه در اعمال جراحی ارتوپدی دیستال اندام فوقانی

 

مجری طرح:دکتر محمد حقیقی

 

مقدمه:

از محدودیت های بیهوشی داخل وریدی منطقه ای ( بیر بلاک ) ، درد تورنیکه می باشد .ما این فرضیه را بیان نمودیم که قرار دادن یک تورنیکه عریض بجای دابل تورنیکه باریک در حین بیهوشی داخل وریدی منطقه ای ممکن است با درد کمتر و مدت زمان تحمل تورنیکه بیشتر برای جراحی اندام فوقانی همراه باشد.

 

خلاصه روش اجرای طرح:

 این مطالعه ، یک کارآزمایی باالینی دوسوکور است که جهت مقایسه دوروش بیهوشی داخل وریدی منطقه ای  (بیر بلاک) در جراحی های ارتوپدی دیستال اندام فوقانی انجام گرفته است .بیماران به طور تصادفی در دو گروه دابل تورنیکه و تورنیکه منفرد عریض بازو قرار گرفتند .در هر دو گروه ،بیهوشی داخل وریدی منطقه ای با 3 میلی گرم بر کیلوگرم لیدوکائین %0/5 انجام شد .نمره VAS  بیماران هر 5 دقیقه تا انتهای عمل ثبت شد . در گروه دابل تورنیکه در صورت ایجاد درد با 3 <VAS در محل تورنیکه ، تعویض تورنیکه و در گروه تک تورنیکه در صورت ایجاد درد با 3 < VAS ، 50 میکروگرم  فنتانیل تزریق شد .در نهایت درد بیماران در طول زمان های مورد بررسی و میزان مصرف مخدر فنتانیل در دو گروه ثبت و ارزیابی شد. جهت آنالیز داده ها از نرم افزار SPSS Version21 استفاده گردید ، جهت مقایسه نمره VAS  در دو گروه مورد مطالعه از آزمون independent T- test به تفکیک زمان های اندازه گیری استفاده شد.

  

نتایج :

40 بیمار در هر گروه قرار گرفتند . تفاوت معنی داری در شرایط دموگرافیک بیماران مابین گروه ها وجود نداشت . در گروه دابل تورنیکه در مقایسه با تورنیکه منفرد عریض بازو ، زمان بی دردی کوتاهتری داشتند، بطوری که در گروه دابل تورنیکه ، حداکثر درد بیماران در دقیقه 25 و در گروه تورنیکه منفرد عریض بازو ، بین دقایق 60-45 ظاهر شد. میانگین مصرف فنتانیل در گروه دابل تورنیکه 55 میکروگرم و در گروه تورنیکه منفرد 102 میکروگرم بود و هیچ عارضه جانبی در دو گروه مشاهده نشد. همچنین در گروه تک تورنیکه 7 بیمار قبل از 40 دقیقه جهت کنترل درد نیاز به مصرف مخدر داشتند و اکثریت مصرف مخدر بعد از 40 دقیقه مشاهده شد .

 

نتیجه گیری:

 نتایج نشان داد که قرار دادن  یک تورنیکه منفرد عریض بازو در مقایسه با دابل تورنیکه بازو برای جراحی های کمتر از 40 دقیقه با ناراحتی و درد کمتر و بدون عارضه جانبی جدی همراه است.

 

 /Upload/Modules/Contents/asset91/ABJS_Volume 6_Issue 1_Pages 63-70(1).pdf

تاریخ آخرین به روزرسانی : 1398/05/01

 

 

عنوان طرح: بررسی آسپیراسیون جسم خارجی مجاری تنفسی و موفقیت برونکوسکوپی تشخیصی در کودکان بستری در مرکز آموزشی درمانی امیرالمومنین رشت در سال های 86-92

مجری طرح:دکتر سودابه حدادی

 مقدمه:

آسپیراسیون جسم خارجی هنوز هم یکی از مباحث مهم تشخیصی و درمانی برای پزشکان محسوب می شود .میزان مرگ و میر و همچنین بیماری های ناشی از اجسام خارجی راه هوایی به دلیل باریک بودن راه هوایی و عدم تکامل کافی مکانیسم های حفاظتی در کودکان بیشتر است .هدف از این مطالعه بررسی الگوی آسپیراسیون جسم خارجی مجاری تنفسی و میزان موفقیت برونکوسکوپی تشخیصی در کودکان بستری در مرکز آموزشی امیرالمومنین رشت در سال های 86-92 است.

خلاصه روش اجرای طرح:

 در این مطالعه توصیفی مقطعی گذشته نگر از پرونده تمامی کودکان زیر 14 سال که با تشخیص احتمالی آسپیراسیون جسم خارجی تحت برونکوسکوپی سخت در بیمارستان امیرالمومنین رشت در سال های 86-92 قرار گرفته بودند داده های مورد نیاز جمع آوری گردید و در پرسش نامه ای که از قبل تهیه شده بود ثبت شد و سپس متغیرهای مورد پژوهش در بیماران با تشخیص آسپیراسیون جسم خارجی به کمک نرم افزار SPSS ورژن 16 آنالیز گردید.

 

نتایج: 

در این مطالعه پرونده 103 کودک مورد بررسی قرار گرفت . از میان 103  کودک با تشخیص احتمالی آسپیراسیون جسم خارجی ، در 74 کودک(71/8%) جسم خارجی حین برونکوسکوپی دیده شد.از 74 کودک با تشخیص قطعی آسپیراسیون جسم خارجی ،54 مورد پسر (73%) و 20 نفر دختر (27%) بودند.(0/68=P) میانگین سنی آنها 33/4±34/82 ماه بود و 66/2% کودکان مبتلا به آسپیراسیون در رده سنی 3-1 سال قرار داشتند .شایعترین شکایت (علایم)بیماران سرفه غیر پروداکتیو(46/8%) و خس خس سینه (44/3%)، اشکال در تنفس (18/6%) بود.شایعترین یافته در معاینات بالینی ،کاهش صدای ریوی یکطرفه (62/3%) ،ویزینگ منتشر (26/1%) ،کراکل (17/4%) بود.63 کودک تاریخچه مشکوک به بلع جسم خارجی را داشتند .شایعترین جسم خارجی یافت شده آجیل (بادم) بود. 52/7% اجسام خارجی در درخت برونشیال سمت راست  قرار داشتند. 59/9% موارد خروج جسم خارجی بطور کلی انجام گرفته بود. اکثریت بیماران پس از گذشت بیشتر از 24  ساعت از آسپیراسیون مراجعه نموده بودند و پنومونی شایعترین عارضع دراین بیماران بود.

 

نتیجه گیری: 

 بر اساس مطالعه کنونی توجه به شرح حال بخصوص شک اولیه به آسپیراسیون و سرفه ،خس خس سینه و مشکلات تنفسی با توجه به شیوع زیاد این علایم در تشخیص کمک کننده هستند.

 

/Upload/Modules/Contents/asset91/ijo-27-377.pdf 

تاریخ آخرین به روزرسانی : 1398/05/01
 
آمار مراجعات
آمار این صفحه  امروز:   2  دیروز:   7  کل مراجعات:   829